تقدیم به مهربانی های دوست واستاد عزیزم افشین علا:

این شـــــــــمع کـــه پروانه ی غمخــــــوار ندارد

میســـــــوزد و بــــــا هیچ کســــــــی کار ندارد 

 با خنده ی سوزانش و با گریـــــــه ی   تلخش

 انگـــــــــار که غـــــــم دارد وانگـــــــــــــار ندارد

شمعی است که با هر نفسی ساخته، اینک

بـــــــــــر سوختنش لحظــــــــه ای اصرار ندارد

 غــم های تو مخصوص خـــودت بوده ودیگــــر

 در هیــــــــــچ کسی فـــــــــــرصت تکرار ندارد

 هــــــــر کودکی از شـــــاخه ی تو میوه بدزدد

 این بـــــــــــاغ به هم ریختــــــــــه دیــوار ندارد

چشمــــــان تو مثل شـــب آرامش شهر است

شهری کـــــــــه در آن گزمـــــــــه ی بیدار ندارد

بیچــــــــاره پلنگـــــــی که اســـیر خم ابروست

 ماه تــــــــو شــــــــــب چـــــــــارده اینبار ندارد

چــــــــاقـــــــــو وترنج است مهیــــــــا بشتابید

 ایـــــــن یوسف پیــــــــــدا شده بــــــازار ندارد